Με βαθιά θλίψη έγινε γνωστή η απώλεια του Γιώργου Κοντογιαννόπουλου, ενός ανθρώπου που σφράγισε με την παρουσία και τη δράση του τον ελληνικό τουρισμό για δεκαετίες. Ένας μπον-βιβέρ της ζωής, με έντονη προσωπικότητα, αισθητική και αγάπη για τα όμορφα πράγματα, δεν είναι πια μαζί μας.
Ο Γιώργος Κοντογιαννόπουλος, σε ηλικία 82 ετών, αδελφός του πρώην υπουργού Βασίλη Κοντογιαννόπουλου, έφυγε ήσυχα από τη ζωή, τα ξημερώματα, στο σπίτι του στην Αμαλιάδα, λίγες μόλις ημέρες μετά την έξοδό του από το νοσοκομείο, έπειτα από μια σύντομη αλλά δύσκολη μάχη.
Μια διαδρομή που άφησε αποτύπωμα
Για δεκαετίες υπηρέτησε τον ελληνικό τουρισμό μέσα από τον Ελληνικό Οργανισμό Τουρισμού (ΕΟΤ), αναλαμβάνοντας καίριες διευθυντικές θέσεις στο εξωτερικό, σε αγορές-κλειδιά όπως η Ελβετία και η Γερμανία.
Ήταν από τους ανθρώπους που δεν περιορίστηκαν σε τυπικά καθήκοντα. Αντίθετα, έδωσε χαρακτήρα και δυναμική στην προβολή της χώρας, συμβάλλοντας ουσιαστικά στην εξωστρέφεια του ελληνικού τουριστικού προϊόντος.
Επί των ημερών του, μεγάλα διεθνή ονόματα και προσωπικότητες συμμετείχαν σε δράσεις και εκδηλώσεις προβολής της Ελλάδας, αναδεικνύοντας τη χώρα ως προορισμό υψηλής αισθητικής και εμπειρίας.
Ένας άνθρωπος της ζωής
Πέρα από την επαγγελματική του διαδρομή, ο Γιώργος Κοντογιαννόπουλος ήταν ένας άνθρωπος που ήξερε να ζει.
Κοσμοπολίτης, με αγάπη για το ωραίο, τις γυναίκες, τις καλές παρέες και τις μικρές απολαύσεις της καθημερινότητας, δεν έκρυψε ποτέ τη φιλοσοφία ζωής του: να απολαμβάνει κάθε στιγμή.
Τα τελευταία χρόνια είχε επιστρέψει στην ιδιαίτερη πατρίδα του, την Αμαλιάδα. Εκεί, όσοι τον γνώριζαν τον έβλεπαν συχνά να κινείται με το χαρακτηριστικό του αυτοκίνητο – μια Mercedes cabrio που είχε φέρει από τη Γερμανία – εικόνα που έγινε σχεδόν ταυτόσημη με την παρουσία του.
Στην Κουρούτα, με το πούρο στο χέρι και ένα καλό πιάτο ψάρι μπροστά του, παρέμενε μέχρι το τέλος ένας άνθρωπος που τιμούσε τη ζωή με τον δικό του, αυθεντικό τρόπο.
Ένα δυσαναπλήρωτο κενό
Η απώλειά του αφήνει ένα δυσαναπλήρωτο κενό στους φίλους, στους συνεργάτες και σε όσους είχαν την τύχη να τον γνωρίσουν από κοντά.
Δεν ήταν απλώς ένα στέλεχος του τουρισμού. Ήταν μια προσωπικότητα με χρώμα, με άποψη, με ιστορίες. Ένας άνθρωπος που δεν περνούσε απαρατήρητος.
Το μήνυμα
Σε μήνυμα που ανέβηκε στον λογαριασμό του σε κοινωνικό δίκτυο, αναφέρονταν τα εξής:
“Αντίο, φίλοι μου…
Αν διαβάζετε αυτά τα λόγια, σημαίνει πως έφτασε η στιγμή να σας αποχαιρετήσω με τον δικό μου τρόπο. Όχι με λύπη, αλλά με μια γλυκιά αίσθηση πληρότητας σαν εκείνη τη γεύση της σοκολάτας που πάντα τόσο αγαπούσα.
Έζησα. Και έζησα καλά.
Ερωτεύτηκα και με ερωτεύτηκαν. Είδα τον κόσμο. Γνώρισα ανθρώπους. Άκουσα ιστορίες, έζησα στιγμές. Ένα πούρο στο χέρι, μια βαλίτσα έτοιμη κι εγώ πάντα κάπου ανάμεσα.
Και πάντα… οι φίλοι μου.
Στιγμές, γέλια, βραδιές που δεν ξεχνιούνται. Φωτογραφίες που μάζευα, τις κοίταζα ξανά και ξανά, για να θυμάμαι. Για να κρατάω το παρελθόν ζωντανό.
Κι αν κλείσω τα μάτια μου για μια στιγμή, θα είμαι πάλι εκεί… στη θάλασσα της Κουρούτας. Να ακούω τα κύματα, να νιώθω τον ήλιο στο δέρμα μου, να ακούω τη μουσική μου και να χαμογελάω.
Θέλω να με θυμάστε με ένα χαμόγελο, με μια γλυκιά ανάμνηση.
Έζησα πλήρης.
Και όπως λέει και το τραγούδι που με συνόδευε πάντα…
το “My Way” του Frank Sinatra, το έκανα με τον δικό μου τρόπο.
Να προσέχετε. Να αγαπάτε. Να ζείτε.
ΑΝΤΙΟ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ ..
έφτασε το τέλος μια γεμάτης ζωής.
Εύχομαι σε όλους σας να ζείτε ειρηνικά
Με ευτυχισμένες στιγμές !!”
Ο Γιώργος Κοντογιαννόπουλος έφυγε, αφήνοντας πίσω του μια γεμάτη ζωή, έντονες μνήμες και ένα αποτύπωμα που δεν ξεθωριάζει εύκολα.
Ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα τον σκεπάσει.
Η κηδεία του θα τελεστεί το Σάββατο 28 Μαρτίου στις 12 το μεσημέρι, από τον Ιερό Ναό Αγίου Αθανασίου Αμαλιάδας.
ΥΓ: Αγαπημένε μου Γιώργο δεν θα ξεχάσω ποτέ το χιούμορ σου, την αγάπη για τη ζωή, το ωραίο φύλο, τα πούρα, τα ιδιαίτερα ποτά, την ωραία ζωή. Και την αγάπη σου για τους φίλους σου. Περίμενα κάθε χρόνο, μετά το καθιερωμένο ταξίδι σου στην Ελβετία, το πεσκέσι μου, τις σοκολάτες, το πούρο, το ρούμι. Χαιρόμουν όταν σε έβλεπα στην αγαπημένη σου Κουρούτα και στην Αθήνα όταν ερχόσουν. Χαιρόμουν να διαβάζω τα μηνύματά σου και τα μοναδικά videάκια…
Καλό ταξίδι φίλε και καλή αντάμωση.
Είναι σίγουρο ότι και εκεί που πηγαίνεις, όλα θα τα κάνεις πιο φωτεινά!
Μαζί σου κλείνει μια εποχή και σε αποχαιρετώ με θλίψη και συγκίνηση.
Κωνσταντίνος Στ. Δεριζιώτης
[…] ➪ Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου στο money-tourism.gr […]